Przez ostatnie tygodnie wspólnie odkrywaliśmy, że bliskość nie rodzi się z wielkich gestów. Powstaje z obecności, zatrzymania, z małych kroków, które podejmujemy każdego dnia.
Dziś chcemy zaprosić Cię do jeszcze jednego odkrycia, może najważniejszego, bo często nie brakuje nam bliskości ale brakuje nam… zauważania.
Tak łatwo nasz wzrok zatrzymuje się na tym, co nie działa. Na niedokończonych rozmowach, nieporozumieniach, na zmęczeniu lub na tym, czego w relacji jest za mało. To bardzo ludzkie, bo nasz umysł został stworzony do wychwytywania problemów. Dzięki temu potrafimy chronić siebie i swoich bliskich. Ale jest też druga strona – jeśli każdego dnia widzimy tylko to, czego brakuje, bardzo łatwo przestajemy dostrzegać to, co już jest.
A przecież bliskość często mieszka właśnie tam. W kubku herbaty przygotowanym bez słowa.
W wiadomości z pytaniem: „Jak się dziś czujesz?”, w cierpliwości, uśmiechu, w tym, że ktoś poczekał, wysłuchał, pamiętał. Nie są to rzeczy spektakularne, one są codzienne i właśnie dlatego bywają niewidoczne.
Docenianie nie oznacza idealizowania
Być może myślisz teraz: „Ale przecież w naszej relacji naprawdę są trudności.”
To może być prawda, ale docenianie nie polega na udawaniu, że wszystko jest dobrze.
Nie polega na zamiataniu problemów pod dywan ani nie jest pochlebstwem. To świadomy wybór, by obok tego, co trudne, zauważyć również dobro, które już istnieje, bo kiedy zaczynamy je dostrzegać, dzieje się coś niezwykłego. Druga osoba czuje się widziana, a my sami odkrywamy, że w naszej codzienności jest więcej dobra, niż przypuszczaliśmy.
Nie szukaj wielkich powodów do wdzięczności ale poszukaj jednego małego. Może ktoś dziś zrobił dla Ciebie miejsce przy stole. Może powiedział „dzień dobry” z uśmiechem. Może dziecko przybiegło pokazać Ci swój rysunek. Może ktoś cierpliwie wysłuchał Twojego zmęczenia.
A może to Ty byłeś lub byłaś dla kogoś takim małym promieniem dobra. Zauważ to!
Nazwij i podziękuj. Czasem jedno wypowiedziane „dziękuję, że jesteś” zostaje w sercu drugiego człowieka na bardzo długo.
Pytanie na ten tydzień jest zatem oczywiste:
Za co mogę dziś podziękować lub co chcę zauważyć w relacji jako coś dobrego?
Niech to będzie Twoje małe ćwiczenie na najbliższe dni. Może odkryjesz, że bliskość nie pojawia się dopiero wtedy, gdy wszystko jest idealne. Może bliskość była obok Ciebie od dawna, tylko czekała, aż ją zauważysz.
Zanim spotkamy się po raz ostatni…
Powoli zbliżamy się do końca naszej wspólnej podróży.
To był dla nas niezwykły czas i bardzo chcielibyśmy dowiedzieć się, jak przeżywaliście kolejne etapy drogi. Zanim się rozstaniemy, chcielibyśmy zatrzymać się jeszcze raz. Spojrzeć wstecz na drogę, którą przeszliśmy, i zapytać: co było dla Ciebie ważne? Co chcesz zabrać dalej? A czego potrzebujesz na kolejnych etapach swojej życiowej podróży?
Przygotowaliśmy krótką ankietę, której wypełnienie zajmie około 5 minut. Nie chcemy żeby była kolejnym formalnym formularzem ale by stała się naturalnym elementem całego doświadczenia. Wasze odpowiedzi pomogą nam tworzyć kolejne materiały, artykuły i projekty, które będą jeszcze lepiej odpowiadały na potrzeby rodzin i osób szukających bliskości w relacjach.
👉 link do ankiety: https://forms.gle/nqFtL8K3kxtShjQ96
A jako wyraz wdzięczności za poświęcony czas, wśród wszystkich osób, które wypełnią ankietę, rozlosujemy książkowy prezent: „Dom pełen życia” autorstwa Anny Wardak.
Zwycięzcę ogłosimy już za tydzień – w ostatnim odcinku naszej Podróży ku bliskości.
Dziękujemy, że jesteście z nami.
Do naszego ostatniego spotkania!